นิทานคาราวานกับความประทับใจ

|
    ระหว่างวันเสาร์ที่ 31 กรกฎาคม – วันพุธที่ 11 สิงหาคม 53 ที่ผ่านมาโครงการนิทานคาราวานได้ตระเวนแสดงหุ่นให้กับเด็กด้อยโอกาสตามโรงเรียน และศูนย์เด็กเล็กในจังหวัดมุกดาหาร และกาฬสินธุ์ได้ชมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และอดไม่ได้ที่จะนำเรื่องประทับใจมาเล่าสู่กันฟังไม่ว่าจะเป็นอบรมการผลิตสื่อนิทานผ้ากันเปื้อนที่โรงเรียนบ้านสานแว้ ให้กับครู 30 คน นักเรียน 60 คน รวมทั้งสิ้น 90 คน มาจากโรงเรียนต่าง ๆ ในเขตพื้นที่การศึกษาดงหลวง จังหวัดมุกดาหาร และเขตพื้นที่การศึกษาเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์ จำนวนรวมทั้งสิ้น 30 โรงเรียน (โรงเรียนละ 3 คน ครู 1 คน เด็ก 2 คน) และได้รับเกียรติจากท่านนายอำเภอดงหลวง จ.  มุกดาหาร นายอติชาต อุณหเลขกะ เป็นประธานกล่าวเปิดงาน และนายกเทศมนตรีกกตูม นายนิยม ชาวเขา พร้อมคณะ ให้เกียรติมาร่วมงานในครั้งนี้ด้วย มีผู้ผ่านการอบรมจำนวน 57 คน ได้รับใบเกียรติบัตรจากท่านนายกเทศมนตรีตำบลกกตูม การประเมินผลของผู้เข้ารับการอบรม ทุกคนต่างชื่นชอบ และประทับใจมาก ได้ทั้งความรู้ ความสนุกสนาน ไม่เบื่อ อยากจะให้จัดอบรมเช่นนี้อีก เพราะได้ประโยชน์จริง 
           ส่วนการแสดงละครหุ่นตามโรงเรียนต่าง ๆ จำนวน 19 โรงเรียน ในเขตพื้นที่การศึกษาดงหลวง จ. มุกดาหาร และเขตพื้นที่การศึกษา เขาวง จ. กาฬสิน ที่เข้ารับการอบรมการผลิตสื่อนิทานผ้ากันเปื้อนในปีนี้ และยังไม่ได้ชมกิจกรรมแสดงละครหุ่น ผลที่ได้รับจากการแสดงละครหุ่นตามโรงเรียนต่างๆ คือ
- เด็ก ๆ สนุกมาก รวมทั้งคุณครูที่มาชมต่างชื่นชอบ และมีแต่เสียงหัวเราะ ขณะนั่งชม
- เด็ก ๆ บอกว่าอยากให้คณะเรามาแสดงละครหุ่นอีก เพราะได้รับความสนุก และความรู้ ทุกคนสัญญาว่าจะอ่านหนังสือ จะเป็นเด็กดี จะตั้งใจเรียนหนังสือ  บางโรงเรียนขอให้โครงการนิทานคาราวานช่วยเป็นวิทยากรพิเศษอบรมให้กับครู นักเรียนทำสื่อ เพื่อเตรียมรับเสด็จเจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดิน ในเดือนธันวาคม ศกนี้ 
                                                                               การแสดงของนิทานคาราวานต้องประสบกับอุปสรรค์ตลอดเส้นทางการเดิน ซึ่งต้องแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าไปตามสภาพของภูมิประเทศ และภูมิอากาศของแต่ละวันคือ ประสบกับภายุฝน บางโรงเรียนเมื่อไปถึงไม่สามารถแสดงได้เนื่องจากน้ำท่วม บางโรงเรียนตั้งอยู่บนภูเขา บางโรงเรียนอยู่ในถิ่นทุรกันดาลซึ่งการติดต่อสื่อสารยากลำบาก ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ หรือแม้แต่เรื่องอาหารการกินก็อาจจะลำบากบ้าง เนื่องจากทีมงานไม่คุ้นกับอาหารพื้นบ้าน ซึ่งได้รับความอนุเคราะห์ด้วยดีจากคณะครู และชาวบ้านที่เข้าใจ เหล่านี้ เป็นต้น 
        อุปสรรค์ดังกล่าวไม่สามารถขวางกั้นการเดินทางของทีมงานได้ คณะนิทานคาราวานพยายามเดินทางไปถึงจุดหมาย เพื่อมอบความสุขให้กับเด็กๆ เมื่อเห็นรอยยิ้ม แววตาส่องประกายแห่งความสุข เสียงหัวเราะ แน่นอนความลำบาก และความเหนื่องยากก็หายไป การเดินทางจากจุดหนึ่งไปอีกจุดหมายหนึ่งแม้นจะห่างไกลสักเพียงไร จะยากลำบากสักเท่าไร แต่นั้นไม่ได้ทำให้ทีมงานย่อท้อ ทีมงานสามารถจัดกิจกรรมตามแผนที่วางไว้ได้สำเร็จ และที่สำคัญกว่าแผนงานที่สำเร็จตามเป้าหมาย เสียงตอบรับและเสียงเรียกร้องให้กับมาแสดงอีกของเด็กเป็นยาชูกำลังให้กับทีมงานเป็นอย่างยิ่ง